سنجاقک

اینجا رو دوست دارم.اینجا تنها جایی که آزادم
که احساس امنیت می کنم کسی کاری به کارم نداره.
چقدر آزادی خوبه. چقدر احساس امنیت داشتن خوبه.

نوشته شده توسط سنجاقکی در پنجشنبه 27 دی1386 ساعت 0:55 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

تنگ شیشه ای خالی بود.

                                                                تقدیم به یا د انار

نوشته شده توسط سنجاقکی در شنبه 22 دی1386 ساعت 10:22 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 تصمیم گرفتم خودم را عوض نکنم.وقتی میگویم می خواهم آدم خوبی باشم خنده ام می گیرد چون معنایش را نمی فهمم.انگار انرژی زیاد وشاید بیهوده ای در این خواسته بی معنا حل می شود.زیرا مدت هاست به حقیقت مفاهیمی که آموخته ام شک کرده ام.کشمکش میان این دو مفهوم مانندکلافگی ایست که از جدال عقل و دل پدید می آید.وقتی ازهم گسیخته در راه می مانی ادامه مسیر به فرمان کدامشان شایسته است؟سالم گذشتن از این پیچ و وا پیچ ها به فرمان عقل میسرست یا دل؟ از هیچ کدام گریزی نیست ولی وقتی یکی از انها مطلق می شود به شک
 می افتی تردید می کنی و نمیدانی گام بعدی ات را با دستور کدامشان بر زمین سفت کنی که دستور عقل آینده نگرست و مصلحت آمیزوتنها منطقش هزینه و فایده است. راحت تر بگویم سودست ومنفعت و اما تصمیم دل.

 دل که گویی خلاص و رها از هر بندی مؤمن می شودو هراسی می آفریند آغشته به گناه که تمام شیرینیش به همین هراس گناه الودست وبس.

 تصمیم گیری بی هیچ اندیشه عقلانی هراس برانگیزست.اما حسی به دنبال دارد که تا تجربه اش نکنی نمی دانی یعنی چه.تصمیم دل یعنی تمام داشته هایت را در لحظه ای در دست بگیری وتنها کاری را انجام دهی که باید...

بی هیچ نگاهی به لحظهای بعد که چه خواهد شد...و هرگز مپرس که چه خواهد شد.زیرا آنگاه که بپرسی نا به هنگام ترد ید ت آغاز می شود و تو می مانی و حسی شبیه نگرانی آمیخته به اندکی ندامت.هرچند دایما از خودت می خواهی که تردید نکنی وادامه دهی اما هراس از ویرانی پل های پشت سر آزارت می دهد و همین جاست که فرق تصمیم عقل ودل با لبخندی بی تفاوت بر تو آشکار می شود.

تصمیم دل آزارت می دهد آزاری که شیرین است وتورا به بی پروایی زیستن پیوند می دهد

"معنای لخت زندگی "

تصمیم عقل به ادامه زندگی مجبورت می کند وهر روز تو را از بودن با دنیای اطرافت از بودنت با انسان ها از دیدن تردیدها و اضطراب هایشان دور تر می کند.تو را در "خودی" غرق می کند که آن "خود" از آن تو نیست...

 در این جدال وامانده ام هیچ کدامشان دست دوستی به سوی دیگری دراز نمی کند...

نوشته شده توسط سنجاقکی در جمعه 21 دی1386 ساعت 10:42 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نمی دونم درسته یا نه که بیای و برای یه دوست قدیمی (حدود ۱۰ سال رو می شه قدیمی حساب کرد دیگه،نه؟) وبلاگ را بندازی و بعد چون اون توش نمی نویسه خودت هر اراجیفی که دلت می خواد توش تایپ کنی. در هر صورت من دارم این کار رو می کنم.

امروز حسابی برف بارید. از اون نوعی که شاید یه جور افتخار بشه برا ما که برای آیندگانمون تعریف کنیم و بگیم فلان سال که برف اومدا... منم بودم. (حالا آیندگانمون کجا بوده رو نمی دونم.)

خلاصه اینکه همه مسئولان شهری تا حدود ساعت ۱۱ با برف دست و پنجه نرم کردن اما چون زورشون نرسید بیخیال شدن رفتن تا برا تعطیلی برنامه ریزی کنن و این شد که ۲ روز تعطیل اعلام شد.

به کسی نگینا اما همین الان تهران هوای ۱۲- رو تجربه می کنه ولی گفتن نگین به مردم که خیلی هول نکنن. ییهو سردشون می شه و می چان! شما خیال کنید الان همش دمای هوا ۳ درجه زیر صفره!

فردا روز سفید و سردی در انتظار آحاد ملت است!

همه برف بازی کنید.

نوشته شده توسط سنجاقکی در دوشنبه 17 دی1386 ساعت 0:13 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت