به تو

دست می سایم و جهان را در می یابم،

به تو

می اندیشم و زمان را لمس می کنم

 
معلق و بی انتها

                                          عریان.             

می وزم،
می بارم،
می تابم.

آسمانم
ستارگان و زمین،

و گندم عطر آگینی
                              که دانه می بندد؛
                                                
       رقصان در جان سبز خویش.

از تو عبور می کنم

چنان که تندری از شب.



می درخشم         و
                                 
 فرو می ریزم 

                                                                         
                                 
                                                                                               احمد شاملو  ۱۹/۵/۵۹  


 

نوشته شده توسط سنجاقکی در دوشنبه 9 اردیبهشت1387 ساعت 12:52 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت